«

»

maj 29 2014

Konkurs: Laudacja dla noblisty

Nasz Dyskusyjny Klub Książki wziął udział w konkursie Wydawnictwa Czarne oraz Instytutu Książki: Laudacja dla noblisty.

nadalWydawnictwo Czarne  oraz Instytut Książki zaprosiły zainteresowane Dyskusyjne Kluby Książki do napisania wyjątkowej laudacji dla wybranego żyjącego pisarza, któremu członkowie klubu chcieliby przyznać tę prestiżową nagrodę. Inspiracją dla pracy była lektura książki Herty Müller Nadal ten sam śnieg i nadal ten sam wujek składająca się z oryginalnych, pięknych tekstów i przemówień laureatki Nobla z 2009 roku.

Omówienie książki H. Müller odbyło się 29.05.2014 w Bibliotece „Nad Skałą”. Przygotowałyśmy wtedy również laudację dla naszego kandydata do Nobla, a jest nim Wiesław Myśliwski!

IMG_20140529_164158Laudacja dla noblisty

 Wiesław Myśliwski nie należy do płodnych pisarzy, publikuje rzadko, ale każdy jego utwór to wielkie literackie wydarzenie, wielokrotnie nagradzane.

Debiutował w 1967 r. powieścią Nagi sad. Już w tej pierwszej, bardzo dojrzałej powieści, pojawił się charakterystyczny dla Myśliwskiego temat: sens życia człowieka i jego postawa wobec losu.

Znamienne jest, że od tej pierwszej powieści pisarz pozostaje wierny swojemu stylowi narracji. Jest to zwykle niespieszny monolog narratora, język zwyczajny, prosty, a jednocześnie poetycki, metaforyczny, pełen filozoficznych rozważań, zazwyczaj w formie ludowych mądrości.

Pałac, pokazuje znaczenie ludowej wyobraźni, która wyzwala wolnoć słowa, bo chłopi nawet zniewoleni wolność języka zachowali.

Kamień na kamieniu to arcydzieło sztuki gawędziarskiej. Narrator postanawia wybudować rodzinny grobowiec – symbol wspólnoty rodzinnej, a jednocześnie kresu tradycyjnej wsi.

Traktat o łuskaniu fasoli to hołd złożony mowie i sztuce opowiadania. To monolog, bliski zwykłemu, prostemu opowiadaniu o życiu, jaki człowiek często prowadzi sam ze sobą.

Pytania o sens życia stawia też autor w Widnokręgu. Jest to najbardziej osobista książka pisarza. Myśliwski nie poucza, nie moralizuje, skłania do szukania własnych przemyśleń i odpowiedzi, wyciągania wniosków.

Ostatnie rozdanie to pewnego rodzaju rozliczenie z całego życia. To książka o bezcennej wartości pamięci o innych. Tyle po nas zostaje.

Utwory psiarza zalicza się do literatury chłopskiej, bo ich tematyka dotyczy głównie wsi i jej mieszkańców, ale służy do stawiania wielu pytań egzystencjalnych i filozoficznych. Myśliwski wiele razy powtarzał, że w kulturze chłopskiej interesuje go głównie jej charakter uniwersalny i ponadczasowy.

Wiele jego utworów doczekało się ekranizacji i realizacji teatralnych, a każdy zasługuje na nagrodę Nobla.

Zofia Sadok, Dyskusyjny Klub Książki, MBP, Starachowice

IK icon_czarne_logologo_dkk_duze