DKK

maj 29 2014

Mariusz Kotowski „Pola Negri. Legenda Hollywood”

 

polaBiografię jedynej Polki, która zrobiła wielką karierę w Hollywood, Pola Negri. Legenda Hollywood, Mariusza Kotowskiego, czyta się z zainteresowaniem. Największą wartością tej książki jest ogrom informacji o świecie i ludziach filmu okresu międzywojennego. Historia narodzin filmu jako sztuki jest pasjonująca. Autor przybliża nam postać nie tylko Poli Negri, ale także Charliego Chaplina, Rudolfa Valentino, Grety Garbo, i in.

 

Pola Negri była gwiazdą wielkiego formatu. Dobrze, że Kotowski swoją książką i Janusz Józefowicz Politą przypomnieli o trochę chyba zapomnianej, utalentowanej Polce.

 

Jedyny minus tego opracowania to sposób podania faktów – trochę za suchy. Ale i tak polecamy!

 

 

maj 29 2014

Konkurs: Laudacja dla noblisty

Nasz Dyskusyjny Klub Książki wziął udział w konkursie Wydawnictwa Czarne oraz Instytutu Książki: Laudacja dla noblisty.

nadalWydawnictwo Czarne  oraz Instytut Książki zaprosiły zainteresowane Dyskusyjne Kluby Książki do napisania wyjątkowej laudacji dla wybranego żyjącego pisarza, któremu członkowie klubu chcieliby przyznać tę prestiżową nagrodę. Inspiracją dla pracy była lektura książki Herty Müller Nadal ten sam śnieg i nadal ten sam wujek składająca się z oryginalnych, pięknych tekstów i przemówień laureatki Nobla z 2009 roku.

Omówienie książki H. Müller odbyło się 29.05.2014 w Bibliotece „Nad Skałą”. Przygotowałyśmy wtedy również laudację dla naszego kandydata do Nobla, a jest nim Wiesław Myśliwski!

IMG_20140529_164158Laudacja dla noblisty

 Wiesław Myśliwski nie należy do płodnych pisarzy, publikuje rzadko, ale każdy jego utwór to wielkie literackie wydarzenie, wielokrotnie nagradzane.

Debiutował w 1967 r. powieścią Nagi sad. Już w tej pierwszej, bardzo dojrzałej powieści, pojawił się charakterystyczny dla Myśliwskiego temat: sens życia człowieka i jego postawa wobec losu.

Znamienne jest, że od tej pierwszej powieści pisarz pozostaje wierny swojemu stylowi narracji. Jest to zwykle niespieszny monolog narratora, język zwyczajny, prosty, a jednocześnie poetycki, metaforyczny, pełen filozoficznych rozważań, zazwyczaj w formie ludowych mądrości.

Pałac, pokazuje znaczenie ludowej wyobraźni, która wyzwala wolnoć słowa, bo chłopi nawet zniewoleni wolność języka zachowali.

Kamień na kamieniu to arcydzieło sztuki gawędziarskiej. Narrator postanawia wybudować rodzinny grobowiec – symbol wspólnoty rodzinnej, a jednocześnie kresu tradycyjnej wsi.

Traktat o łuskaniu fasoli to hołd złożony mowie i sztuce opowiadania. To monolog, bliski zwykłemu, prostemu opowiadaniu o życiu, jaki człowiek często prowadzi sam ze sobą.

Pytania o sens życia stawia też autor w Widnokręgu. Jest to najbardziej osobista książka pisarza. Myśliwski nie poucza, nie moralizuje, skłania do szukania własnych przemyśleń i odpowiedzi, wyciągania wniosków.

Ostatnie rozdanie to pewnego rodzaju rozliczenie z całego życia. To książka o bezcennej wartości pamięci o innych. Tyle po nas zostaje.

Utwory psiarza zalicza się do literatury chłopskiej, bo ich tematyka dotyczy głównie wsi i jej mieszkańców, ale służy do stawiania wielu pytań egzystencjalnych i filozoficznych. Myśliwski wiele razy powtarzał, że w kulturze chłopskiej interesuje go głównie jej charakter uniwersalny i ponadczasowy.

Wiele jego utworów doczekało się ekranizacji i realizacji teatralnych, a każdy zasługuje na nagrodę Nobla.

Zofia Sadok, Dyskusyjny Klub Książki, MBP, Starachowice

IK icon_czarne_logologo_dkk_duze

kwi 24 2014

Marek Krajewski: „Festung Breslau”, „Erynie”

 

fb

eryniePięknego czwartkowego popołudnia, spotkałyśmy się aby porozmawiać o kryminałach. Na tapecie był Krajewski: Festung Breslau i Erynie. Pierwsza z cyklu o Wrocławiu, druga z serii „lwowskiej”. Wysmakowane literacko, dopracowane w każdym calu, po prostu perełki. Świetnie, że Marek Krajewski – filolog klasyczny, wziął się za pisanie kryminałów. Ten lekceważony gatunek ma doskonałego przedstawiciela, który podnosi jego rangę.

 

Obie książki wywołują gęsią skórkę na plecach, a zbrodnie przyprawiają o odruch wymiotny. Atmosfera jest gęsta i mroczna. Czytając czujemy obrzydzenie i wstręt. Ale nie możemy się oderwać, chcąc doznać olśnienia i odkryć kto jest tym ohydnym zbrodniarzem i dlaczego to zrobił. Autor ma niesamowity dar ukazania akcji i bohaterów swych powieści w plastyczny sposób. My po prostu widzimy te sytuacje, czujemy smaki i zapachy. Słyszymy dźwięki.

 

Główni bohaterowie, komisarze policji: Eberhardt Mock z Wrocławia i Edward Popielski ze Lwowa, to niezbyt przyjemne typy. Są antypatyczni wręcz. Za to bardzo skuteczni w prowadzeniu śledztwa.

 

Bohaterem kryminałów Krajewskiego są także miasta: Wrocław i Lwów. Ich przedwojenna i wojenna historia. Wielkość i upadek. Piękno i zniszczenie.

 

Dla miłośników kryminałów i dobrej literatury!

 

mar 27 2014

Mary Alice Monroe Klub Książki

klub

Klub Książki Mary Alice Monroe, to lektura lekka, łatwa i przyjemna. Pomimo że bohaterki tego czytadełka mają poważne problemy rodzinne, zdrowotne, i inne. Ale któż ich nie ma? Jednak tylko w amerykańskich filmach i powieściach (ależ uogólniam!) wszystko kończy się dobrze. I tak jest też tutaj. Od pierwszych kart powieści wiemy jak się ona skończy. Chorzy wyzdrowieją, samotni znajdą miłość, skłóceni pogodzą się, itd. A wszystko to dzięki wspólnocie jaką jest klub czytelniczy tworzony przez pięć bohaterek. Lektura książek i dyskusja o nich jest pretekstem do spotkań w miłym gronie, przy lampce wina. Przy okazji rozwiązują się problemy… Jaki z tego wniosek? Czytanie jest lekiem na całe zło…

gru 19 2013

Joanna Bator, Ciemno, prawie noc

ciemno okłCiemno, prawie noc Joanny Bator, książka nagrodzona Nike w 2013, to gorzka pigułka. Otwierają nam się po niej oczy na mroczny świat, który istnieje gdzieś obok nas. I niczym po prochach widzimy zniekształcone, nierealne postacie i dziwne, przerażające zdarzenia. Konwencja bajkowa łagodzi straszliwą prawdę, która podana w realnej postaci byłaby zbyt przerażająca. Tymczasem ten obrzydliwy świat jest blisko. Nawet bardzo, bo choćby w Internecie. W tekst powieści,  autorka wstawiła wypowiedzi z forum internetowego. Przypomniała mi tym dlaczego z zasady nie czytam takich wpisów – bluzgów. Ale to najmniej żenująca część opowiedzianej historii.

Powieść podobała nam się. Choć niektórym, zostawiła zbyt cierpki posmak…

lis 29 2013

II Ogólnopolska Dyskusja Literacka

tazaki_murakami_300dpi_rgb

28 listopada o godz. 16.00 w bibliotece „Nad Skałą”, ul. Staszica 9

odbyła się dyskusja o książce

HARUKIEGO MURAKAMI

„Bezbarwny Tsukuru Tazaki i lata jego pielgrzymstwa”

Jest to nowa powieść Harukiego Murakami, japońskiego pisarza, który w tym roku był faworytem w wyścigu po Literacką Nagrodę Nobla. Nagrodę zgarnęła Alice Munro, ale Murakami ma jeszcze czas. I na pewno doczeka się, bo nagroda  mu się należy. W Japonii  w ciągu tygodnia sprzedano ponad milion egzemplarzy jego najnowszej książki. Nasz Dyskusyjny Klub Książki dzięki Instytutowi Książki mógł już 28 listopada spotkać się i porozmawiać o niej.

Bezbarwny Tsukuru Tazaki … to powieść o przyjaźni i o tym jak ważna jest ona dla nas. Tsukuru jest młodym, wrażliwym, mądrym człowiekiem. Ma swoją pasję – budowanie dworców kolejowych. Miał też kiedyś oddanych przyjaciół. Stało się jednak coś, co zmieniło jego życie. Stracił przyjaciół. Lata, które nastąpiły potem, aż do wyjaśnienia tajemniczej przyczyny odrzucenia go przez bliskich, to okres poszukiwania „swojej barwy”. Próba odnalezienia życiowej drogi i zrozumienia rzeczy, które się dzieją. A życie może być jak dworzec kolejowy… Krzyżują się tu różne tory, spotykamy wielu ludzi i możemy udać się w jaką chcemy stronę…

Powieść bardzo nam się podobała. Tak jak brzmiąca podczas dyskusji w tle, muzyka Liszta: Lata pielgrzymstwa, w wykonaniu Lazara Bermana. Utwór  często słuchany przez głównego bohatera. Polecamy książkę i czekamy na Nobla.

Jola Sopińska, MBP Starachowice

Program realizowany we współpracy z Instytutem Książki

DSC08110 DSC08109 DSC08108 DSC08107 DSC08106

paź 24 2013

Tatiana de Rosnay „Klucz Sary”

beznazwy

Klucz Sary Tatiany de Rosnay to książka poświęcona „dzieciom, które nigdy nie wróciły oraz tym, które przeżyły by dać świadectwo”. Te dzieci to ofiary francuskiego holocaustu. Każdy kraj ma jakąś mroczną kartę w historii. Polacy mają Jedwabne, a Francuzi stadion Vélodrome d’Hiver. Poznajemy mało znane, autentyczne wydarzenia z okresu II wojny światowej. Opowieść osnuta wokół  nich jest jeszcze bardziej przerażająca. W momencie, w którym dowiadujemy się co znajduje się za drzwiami, które otwiera tytułowy klucz, ściska nas w gardle i nie puszcza do końca książki…

Dobra, poruszająca powieść. Polecamy.

 

paź 02 2013

Spotkanie z Martą Fox

1 października 2013r. w Czytelni Głównej MBP,  gościliśmy Martę Fox. Rzadko spotyka się autora, piszącego powieści i dla młodzieży, i dla dorosłych.  Marta Fox to potrafi. Tworzy też poezję i eseje. Jest mądrą, otwartą, ciepłą kobietą, w której dojrzałym ciele, skrywa się młoda, pełna energii dziewczyna!

Pisząc dla młodzieży tworzy książki takie, jakie sama chciała czytać będąc nastolatką. Porusza trudne tematy, często tabu. Nie chce moralizować. Wyciąga do młodych ludzi przyjazną dłoń i traktuje ich problemy bardzo poważnie. Ważne dla nich książki to Agaton-Gagaton i cykl Pierwsza miłość (nagrodzone jako Książki Roku 1995 i 2000 przez Polską Sekcję IBBY).

Z dorosłymi dzieli się swoimi doświadczeniami, przeżyciami. Pisze odważnie. Zyskała uznanie wśród naszych czytelników za Kobietę zaklętą w kamień i książkę Zuzanna nie istnieje.

W czasie spotkania pisarka przeczytała nam fragmenty swojej nowej książki Autoportret z lisiczką, przy których śmialiśmy się serdecznie. Odczytała także kilka wierszy z tomu Rozmowy z Miro.

Opowiedziała nam jak ważne dla niej jest pisanie książek i jak nad nimi pracuje. Poznaliśmy też trochę jej życie prywatne poprzez anegdotki. Z sali padła zachęta do napisania książki dla dzieci! Marta Fox ma potencjał, wiedzę i energię, więc kto wie czym jeszcze nas zaskoczy!

Pani Marto, bardzo miło nam się z Panią rozmawiało, a najważniejsze, że Pani się dobrze u nas czuła. Dziękujemy!

Jola Sopińska, MBP

Program realizowany we współpracy z Instytutem Książki

sie 29 2013

Maja Kotarska „Dracena przerywa milczenie”

beznazwy1

Dracena przerywa milczenie Mai Kotarskiej to powieść dziwna… Mamy tu roztrzepanych naukowców z jakiegoś instytutu, zbrodnię popełnioną w owej placówce i dwie pracujące tam, samozwańcze panie detektyw. Głównym świadkiem zostaje roślina z pokoju, w którym nastąpiło przestępstwo. Dzięki nowoczesnej technice dracena zostaje przesłuchana… Plącze się tam jeszcze kot; chyba żeby dodać tajemniczości. Postępowanie bohaterów jest co najmniej chaotyczne. Okoliczności udziwnione. Pomysł faktycznie oryginalny – roślina w roli świadka. Ale nic poza tym. Książka jest po prostu nudna. Chmielewska to to nie jest.

 

sie 01 2013

Marta Fox „Kobieta zaklęta w kamień”

Kiedy człowiek zamienia się w kamień i czy może stać się to dosłownie? Czy jeśli jesteśmy kamienni, coś może sprawić że zmiękniemy? I co to jest? Bohaterka książki Marty Fox Kobieta zaklęta w kamień zapada na rzadką chorobę -  jej ciało stopniowo będzie zamieniać się w kamień. Ciężka przypadłość zmusza ją do refleksji nad swoim życiem. Z powodu trudnych związków z mężczyznami jej wnętrze było jak skamieniałe – zamknęła się na ciepło i uczucia. Teraz kobieta chce naprawić relacje z byłym partnerem – ojcem jej syna, a także z synem. I choć ciało będzie kamienieć, bohaterka łagodnieje, zaczyna otwierać się i docenia to co naprawdę jest ważne – miłość i szczęście u boku bliskich osób.

Książka Marty Fox podobała nam się.

Starsze «

» Nowsze